Zajrzyjmy do środka remontowanego budynku Instytutu Historycznego UWr
marzec 2026
W najcenniejszej, wschodniej części budynku Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego prowadzone są obecnie intensywne prace remontowo-konserwatorskie, których celem jest zarówno zabezpieczenie substancji zabytkowej, jak i wyeksponowanie historycznych faz rozwoju obiektu. Zakres realizowanych działań obejmuje elementy architektoniczne i konstrukcyjne od średniowiecza po XIX/XX wiek, a także relikty nowożytne i ślady ingerencji z okresu II wojny światowej. Prace prowadzone są z uwzględnieniem zasad konserwacji zabytków oraz z myślą o przyszłym wykorzystaniu dydaktycznym odsłanianych struktur architektonicznych.
Jednym z kluczowych zadań realizowanych w skrzydle wschodnim jest odsłonięcie oraz wyeksponowanie reliktów architektury średniowiecznej. W toku prac odsłonięto fragmenty pierwotnego lica murów oraz zachowane gotyckie otwory drzwiowe, stanowiące istotne świadectwo najstarszej fazy funkcjonowania budynku.
Podczas prac prowadzonych w pomieszczeniu dawnej biblioteki odsłonięto na plafonie barokowe freski, które wcześniej pozostawały ukryte pod późniejszymi warstwami wykończeniowymi.
Istotnym elementem programu była również renowacja historycznej stolarki. W całym budynku zachowano oryginalne okna wraz z historycznymi okuciami, które poddano specjalistycznym pracom konserwatorskim przeprowadzonym w Małopolsce. Po zakończeniu prac elementy te zostały ponownie zamontowane w pierwotnych otworach okiennych, przywracając budynkowi jego autentyczny charakter.
Na pierwszym piętrze trwa montaż drewnianych konstrukcji stropowych, wykonanych z kilkusetletnich belek oraz wsuwek odkrytych w trakcie prac remontowych.
Na reprezentacyjnej klatce schodowej wykonano próby kolorystyczne na bogato dekorowanej, kutej stalowej balustradzie schodów. Celem tych działań jest ustalenie właściwej kolorystyki, odpowiadającej historycznemu wyglądowi elementu i jednocześnie harmonizującej z całością przestrzeni architektonicznej.
Równolegle prowadzone są prace zabezpieczające w najstarszych partiach piwnic, gdzie zachowały się relikty wcześniejszej zabudowy istniejącej w tym miejscu od końca XIII wieku. W przestrzeniach tych znajdują się również elementy infrastruktury wykonanej w czasie II wojny światowej, w tym schrony przeciwlotnicze.
W przedsionku prowadzącym na strych zachowały się ceglane podniebienia przęseł XIX-wiecznego sklepienia odcinkowego na stalowych belkach, określanego tradycyjnie jako kapa pruska. W trakcie realizacji prac budowlano-konserwatorskich zgłoszono postulat pozostawienia tej konstrukcji w formie widocznej ekspozycji. Wstępne efekty wskazują, że pozostawienie odsłoniętej ceglanej struktury sklepienia pozwoli stworzyć interesujący fragment architektury o walorach dydaktycznych, ukazujący technikę budowlaną stosowaną w końcu XIX wieku.
Zachęcamy do oglądnięcia zdjęć autorstwa dr. hab. Mirona Urbaniaka, prof. UWr TUTAJ
